Geen categorie

The Barn in Buggenhout

Wij wonen al 11 jaar op ons huidig adres. Toen we kwamen wonen was onze grootste zorg… t was schuin tegenover een café. Weliswaar heel schuin, maar toch. Een café brengt toch lawaai, auto’s die moeten geparkeerd worden, zatlappen die het ’s nachts nodig vinden om een “eireke” te zingen voor de buurtbewoners,…

Niks van aan eigenlijk. Of toch zeker niet om over te klagen. Wij geven zelf ook al eens een tuinfeestje en dan maken we minstens evenveel lawaai. Hoewel ikzelf geen zanger wordt in beschonken toestand. 

De uitbaters zijn in de loop der jaren een paar keer veranderd, maar het publiek bleef steeds rustig en beschaafd. Bezorgd om niks dus. 

Nu is het café onlangs veranderd in een hamburgertent. THE BARN. 

We keken eerst de kat uit de boom, maar vorige week vrijdag was ik echt te lui om zelf iets klaar te maken en we hebben het erop gewaagd. 

En het moet gezegd, ’t is lekker. 

Een zeer uitgebreide keuze, en vers klaargemaakt. Je maakt je keuze, je neemt je drankje uit de frigo en even later staat er een echte Amerikaanse hamburger voor je neus. En dat samen met een portie dikke frieten. 

Nadien kunnen de liefhebbers nog een versgemaakte milkshake bestellen. 

Dus als je lui bent, probeer het dan eens. 



Geen categorie

Kaastaart zonder kaas

Ik vind dat, wanneer ik niks speciaal te zeggen heb, ik ook alleen maar receptjes kan posten. 

Vandaag heb ik een taartje voor jullie. ( ook speciaal voor mijn kapster, want zij is allergisch voor alle melkproducten) 

NODIG

Bodem:

225 Gr amandelen

120 Gr zonnebloempitte

12 dadels ( ontpit)

2 el kokosolie

1 te zout

Middenlaag:

360 Gr cashewnoten

2 biocitroenen

Snuifje vanilleextract

80 cl kokosolie gesmolten

80 cl honing

1 el Oranjebloesemwater

Topping

Pitjes van 2 granaatappels

Handvol frambozen

HOE

Je mengt de ingrediënten van de bodem in de blender. Deze massa leg je op de bodem van je vorm en drukt dat goed aan. Zet in de koelkast

Dan mix je de cashewnoten, sap en zeste van de citroenen, vanille en oranjebloesem ook ik de blender. Je warmt de kokos en de honing op in een apart kommetje. Dat giet je dan bij de cashewnoten. 

Deze massa gaat op de bodem die al klaar staat. Zet opnieuw in de koelkast. 

Als laatste mix je het fruit en dat giet je op de rest. 

De taart zet je een uurtje in de vriezer en dan kan je serveren. Met de

Topping kan je creatief zijn. 

Ik heb de taart daarna terug in de vriezer gezet en ze is toch een dag of 4 houdbaar. 

Smakelijk

Geen categorie

Wie heeft er een trekhaak?

T grote probleem bij een dochter die wedstrijden Horseball speelt, is dat je dat paard ter plaatse moet krijgen. Organisatorisch zijn er dan een paar obstakels…

Dat begint bij transportbeschermers voor de benen van dat paard. Hebben we niet. Ah ja, want die benen zijn belangrijk en dat moet je beschermen. Gelukkig hebben ze dat wel in de Decathlon. Opgelost.

Dan moet je zo’n wagen hebben om dat beest in te vervoeren. Hebben we ook niet. Even nadenken, kennen we iemand waar we dat kunnen van lenen/huren/…. ja, super leuk. Er zijn nog goeie zielen op de wereld. Waarvoor bij deze een welgemeende dank u wel. Probleem opgelost.

Maar dan stelt zich gelijk een volgend probleem, we hebben geen trekhaak. Bij elke oplossing creëer je dus een nieuw probleem. Een trekhaak, wie heeft dat? En wie wil ons uit de nood helpen? Terug goeie zielen, en waarvoor opnieuw een welgemeende dank u wel. 

Ok, we krijgen dat paard ter plaatse. 

Deze keer was t in Diepenbeek, bij Genk, u leest het goed, Genk.

Zaterdag: paardje met de dochter wegbrengen en terugkomen. Zondag terug naar Diepenbeek om paardje met de dochter terug te gaan halen. Alles samen: 472 km. 

Om het aangenaam te maken, had ik gereserveerd bij La Botte. Als trouwe NJAM kijker wilde ik al lang eens naar het restaurant van Peppe. Maar ja, Genk, is echt wel ver. Maar bij deze… we zijn daar nu toch.

We hebben daar lekker gegeten en we werden heel vriendelijk ontvangen. Als NJAM kok is Peppe super aanwezig in het restaurant en hij is toegankelijk. Een bomvol restaurant en toch hadden we het gevoel dat we op bezoek waren. Bij familie. Die Italianen hebben dat wel, die huiselijke gezelligheid. En dat alles toch met de nodige egards die je van dat restaurant wel verwacht. Hij is persoonlijk zeker 5 keer komen vragen of alles Ok was. Ofwel zagen we er kei ongelukkig uit, ofwel is hij echt oprecht benieuwd naar de reacties. Ik gok op het tweede. 😂

We kozen een alcoholvrij aperitief wat zeer in de smaak viel. Daar kregen we mortadella met mozzarella en een sausje van tomaat bij als hapje.


Carpaccio van zwaardvis met een lasagne van aubergine


Ravioli van ricotta met langoustines en asperges


Zeebaars met artisjok en schelpjes


Een zalig stukje vlees uit Piemonte


Ik koos het dessert en dat was een soort zwarte woudtaartje. 

Marino koos de kaas

Nog een heerlijke koffie 

En dan de max: 


Hij kwam er gewoon heel even bijzitten. 😀

Geen categorie

Aid moubarak

Ik weet niet wat dat betekent,want dat is iets van de Ramadam-volgers. Maar wees eerlijk. Leg maar eens uit aan een leek wat Pinksteren betekent. 

Ik weet dat eigenlijk zelf niet zo goed. Ik herinner mij vlammetjes boven het hoofd van de mensen…( je moet ni vragen wat de lessen godsdienst inhielden bij ons). Ik kan mij moeilijk voorstellen dat dat juist is. Alleszins, voor mij maakt het niet uit wat mensen geloven, wat en wie ze graag zien, ik ben meer iemand van normen en waarden. Beleefd zijn, vriendelijke, eerlijk, … iedereen die dat belangrijk vindt, is mijn vriend.

Ik weet wel ( heel recentelijk zelfs, met dank aan Maryam) dat dit het einde is van de Ramadam. Oef, denk ik dan, ze mogen terug drinken als ze dorst hebben. Want eten, dat kan je uitstellen, maar dorst, dat is hun grootste vijand.  Zou bij mij toch zo zijn. Mijn hoed af voor diegenen die dat kunnen. Dus, Aid moubarak, my friends.

Ikzelf, ik volg mijn buik, kan je zeggen. Dorst is dorst en honger is honger. Geen hogere krachten, full stop. Iedereen zijn ding, niet?

Vandaag maakte ik inktvis klaar. 

NODIG

1 grote inktvis


Ijsbergsla

Platte peterselie

2 el mirin

5 el olijfolie

1 el Limoensap

P en z

Appelkappertjes

2 el soyasaus

HOE

Je maakt eerst de inktvis schoon ( of je vraagt dat aan de visboer), en je verdeelt deze in stukken. Je kan er al viskruiden opdoen en opzij zetten. 

Je maakt de vinaigrette klaar: meng de olijfolie, P en z, mirin, Limoensap, soyasaus. 

Je snijdt de ijsbergsla in reepjes en vlak voor het serveren doe de de vinaigrette er op. Ook de appelkappertjes en de platte peterselie kunnen er pas op het einde bij. Anders wordt dat plat. 

Je bakt de inktvis in wat olijfolie en je kan serveren. 

De bloemetjes komen uit mijn tuin. Indische kers heet dat. Smakelijk! 

Geen categorie

Boodschappen doen is fun

Nee, dat is niet waar. Het stomste aan graag koken is boodschappen doen. 

Zaterdag is mijn winkeldag. Ik bekijk eerst wat ik allemaal nodig heb en dan rij ik rond om alles aan te halen. Alles in de auto laden en als ik dan thuiskom moet ik ook nog eens alles uitladen en op zijn plaats zetten. 

Dat is niet echt mijn idee van plezier. Maar eigenlijk heb ik wel zo n kleine momentjes voor mezelf. 

Zo kwam ik vandaag aan op de parking van de supermarkt en ik wil uitstappen en … ik heb mijn gordel nog aan. Dan hang je zo vast met in het ene hand de autosleutels en in de andere mijn handtas. Dat is grappig. Eerst rondkijken, wie heeft dat gezien… je kent dat wel. Lachen met mezelf. 😂

In de supermarkt zie ik plots een man teken doen naar mij… ” zal ik er twee nemen”, vraagt hij. Ik kom wat dichter om beter te horen wat hij zegt, want ik ken die man niet. Als ik nader zie ik dat dat niet tegen mij is… even kijken… had hij het door? Gelukkig niet! 😂

In het buitengaan voel ik dat het super hard waait en daardoor vliegt mijn t-shirt helemaal omhoog. Zo Marilyn Monroegewijs. Grappig. Terug eens rondkijken… wie zag dit?😂

Als ik het dan zo bekijk kan ik boodschappen doen wel relativeren. 

Alles staat weg, en ik kan aan het koken beginnen. T is toch geen mooi weer! 

Recepten volgen… 

Geen categorie

Deux boules de cassis…

Als kind ging in met mijn ouders en mijn zussen, een paar jaar na elkaar, naar t zuiden van Frankrijk. Nee, niet zoals je zou verwachten naar de Provence of de Côte d’Azur, maar naar de Landes. Toen wist ik totaal niet dat wij de eerder niet toeristische kant van Frankrijk opzochten. Volk was er alleszins wel. Voor wie het niet weet waar het ligt… dat is onder Bordeau, zelfs onder Arcachon, aan de Atlantische Oceaan.  Ik vertel het er graag bij, omdat ik ooit een spreekbeurt deed over die streek en toen keek de juf ook al bedenkelijk. Vooral haar probleem natuurlijk. 


Dus elk jaar voor een maand gaan kamperen. Dat was echt plezant. Onze camping lag niet aan de zee, maar aan een meer, Lac de Biscarosse, in een dorpje dat Gastes heette. Nu noemt dat nog zo natuurlijk 😊

Omdat we er elk jaar terug naartoe gingen, hadden we daar ook veel vrienden. Aangezien ons Frans nog niet veel soeps was, zochten we vooral Belgische en Nederlandse kinderen om mee te spelen. 

Op die camping was eigenlijk niet veel te zien wat infrastructuur betreft, we moesten dus inventief zijn, met hagedissen spelen, waarheid-durven en doen spelen… en zwemmen. 

Elke dag mochten we zelf een ijsje halen. Mijn oudste zus koos “deux boules de chocolat” en ik “deux boules de cassis”. Super grappig, meer konden we niet zeggen in t Frans… wij, zo fier als een pauw, met onze centjes naar dat ijsjeskraam. 

Die cassis staat nog steeds bovenaan mijn ijsjes-smaken-lijstje. 

Toen ik daarstraks voor mijn studerende dochter nog een fruitsmoothie maakt, werd ik teruggecatapulteerd naar mijn kindertijd. Wat geuren, smaken en kleuren met je doen, he! Alleen spijtig dat er toen geen m&m’s opzaten… ( die bestonden nog niet, toen waren het nog Smarties).

NODIG

2 bevroren bananen

Aardbeien

Blauwe bessen

Bevroren rood fruit

Havermelk

4 el nesquick

M&M’s

HOE

Je blendert het fruit met de melk en het nesquickpoeder. Giet het in een glas en doe de m&m’s er op als topping!

Echt fokdeblok-voer!

Smakelijk! 

Geen categorie

Mexican food

Wie kent nu niet de tacochips die je kan kopen in de Kinepolis. Zo met een kaassausje en chilipepertjes erbij. Misschien lust je ze niet, maar je kent ze vast en zeker. Bij de voorstelling van de namiddag zijn ze er al, want tegen de late sessie, liggen er meer taco’s op de grond dan in de bakjes. Die arme stakkers-jobstudenten moeten dan constant de vloer vegen. 

Vroeger was ik stiekem jaloers op die meisjes en jongens die daar vakantiewerk hadden. Hoe cool was dat ook. Mijn opties lagen eerder in het plaatselijke maandverbandenfabriek of “ajuinenkot” Dat was een fabriek waar de augurken en ajuintjes werden in potten gedaan. Maar als ik dat nu zie hoe ze in de Kinepolis rondlopen met een veger en een vuilblik, besef ik maar al te goed dat dat geen haar beter is. Alleen dat vuilblik zou mij nog overtuigen, dat is er zo een met ene lange steel, ze moeten zich niet bukken. 😂

Maar om terug te komen op die chips, ik heb dat vandaag een beetje gepimpt en als avondeten klaargemaakt. Zeg maar een mooie combo van die tacochips met chili con carne. 

NODIG

250 Gr americain

1 ui

1 rode en 1 groene paprika

1 t look

Olijfolie

1 blik tomaten

1 blik mais

1 blik rode bonen

1kl cayennepeper

1kl paprikapoeder

1kl komijn ( Annick, dit mag je weglaten 😊)

Keizerbroodjes

Cheddarkaas

P en z

Zure room

Pikante pepertjes

Tortillachips

HOE

Je bakt de broodjes eerst af in de oven en laat deze afkoelen.

Je snijdt de ui, paprika’s en look in brunoise.

Deze bak je aan met olijfolie. Na een 5-tal minuutjes doe je het vlees erbij en de kruiden. Dit bak je mee. Als het vlees klaar is, doe je de tomaten en de bonen erbij en je laat nog wat doorkoken. Breng op smaak met P en z.

Als laatste meng je de mais eronder. 

Als de broodjes afgekoeld zijn, snij je het hoedje er af, en haal het brood er uit, zodat je een kommetje hebt. Daarin giet je de saus. De bedekt elk kommetje met cheddarkaas en dat gaat nog 5 minuten op 180 Gr in de oven. 

Op het bord schik je de broodjes, met nog wat extra saus, zure room, de tortillachips en de pikante pepertjes. 

Smakelijk! 

Geen categorie

Peru


Na 25 jaar geduld is het eindelijk zo ver. We gaan naar Peru op vakantie. 

In t zesde middelbaar had ik een begeesterend geschiedenisleraar… “de Martens”. Een dromer in mijn ogen, want hij wilde graag op de maan gaan wonen en zo van die dingen, maar een zalig verteller. Zo kon hij mij volledig meenemen naar Peru en Mexico. De Inca’s en de Azteken, een onderwerp dat waarschijnlijk ergens op de eindtermen staat van het middelbaar… Alleszins een topleraar op dat vlak, in die landen zou ik ooit geraken. 

Nu is het dus zo ver. We zijn nog niet direct weg, maar de reis is wel geboekt. Ik doe zeker de groeten aan de Inca’s van de Martens. En verslag aan jullie. 😊

Maar onze reis was geboekt en weken erna denk de zoon … “papa, ik wil precies graag mee naar Peru.”

 Ja, man, dat is mooi op tijd, je kon mee en wilde niet, nu wordt dat lastig.

Ah, denkt de man, dan ga ik alleen.

Jaja dat is goed jongen ( nooit gedacht dat hij het meende natuurlijk)

Buiten de waard gerekend. 

Morgen is hij weg, voor een maand. 

Hij heeft back up, is ingeënt tegen alle vieze ziektes, gaat niet alleen, zijn zus heeft zijn pakken gemaakt ( ja zo is hij wel) maar k heb hem toch ne knuffel gegeven. 

Toch nog iets lekker gemaakt voor hem deze avond. ( en voor ons ook natuurlijk). 

NODIG

200 Gr couscous

Kipfilet

1/2 komkommer

2 lente uitjes

2 tomaten

2 sjalotjes

1/2 Kl komijn

4 dl groentenbouillon

125 Gr Griekse yoghurt

HOE

Snij de kip in brunoise

Meng deze met de gesneden lente-ui, komijn en P en z. Maak van dit alles bolletjes, de grootte van een golfbal. Zet weg in de koeling.

Snij de sjalot, komkommer en tomaat in brunoise.

Kook de couscous in de groentenbouillon en kruid verder af.

Bak de kipballetjes in de pan. 

Maak de Griekse yoghurt een beetje pikant. ( ik deed er kruiden van Oil & Vinaigre onder van Patatas Bravas) 

Doe de groenten onder de couscous en serveer. 

Smakelijk! 

En jongen, have fun in Peru! Wie weet dat we je daar tegen komen. Xxx 

Geen categorie

Bèta Brigitte

Maakt zelf keramiek, en ik ben fan. 

Een smakelijk zjatteke, een smakelijk bord, dat is belangrijk. Je eten is al gelijk een succes. Ok, het moet ook lekker zijn wat je er op legt, maar het oog is al gepaaid…

Ik heb deze bordjes besteld en dan maakt Brigitte die speciaal voor mij. Dat maakt mij blij. Ze kunnen in de vaatwasser… dat is ook een plus. 

Ik ben een plusmama, ik ga voor mijn pluskinderen iets klaarmaken om op die bordjes te leggen. 

Wait and see!