dessert

Taarten bakken

Nooit gedacht dat ik dat leuk zou vinden, taarten bakken.

Ik lust dat wel, maar een echte zoetebek ben ik totaal niet. Niemand bij mij thuis eigenlijk.

Leg geen kaasjes of salami in de frigo… die zijn niet veilig. Ook charcuterie is veel sneller op dan de boterhammen die gesmeerd worden.

Mijn bak-verleden kan ook tellen. Zo was het mijn beurt om het dessert voor te bereiden met oudejaar. Ik maakte crème brûlée. Totaal mislukt. Een super lekkere smaak, maar afbranden kon niet. De suiker zakte naar beneden en je kon de crème gewoon opdrinken.

( Nu zou ik gewoon zeggen dat dat zo moet, maar tja, dat is ook ervaring he 😂)

Desserten zijn gewoon niet je ding, Valerie. Leg je er bij neer.

Dat was mijn conclusie. Dus aan de module “bakkerij” in de opleiding, begon ik met een klein hartje.

De eerste les was al compleet Chinees. Ik heb in heel mijn schoolcarrière nog nooit zoveel opgeschreven als toen. Suiker, melk en bloem ken ik wel, maar gluten, couverture, javanais, miserable, kokoline… help!

Tot je begint te bakken.

De “Pierre” doet alles stap voor stap voor en iedere week ga je naar huis met een pareltje. ( buiten de taart van de Stany gerekend. Sorry man, ik mag ook eens lachen he😂)

Iedereen lust mijn baksels, meter haar bordje staat elke week zelfs al klaar tegen wanneer ik kom.

fullsizeoutput_3e78.jpeg

Pierre is een topper, ik kijk al uit naar de volgende les.

Geen categorie

Doe jij dan de workshop?

IMG_9515

Op 11 november viert de wereld wapenstilstand, maar de Buggenhoutse oud-leiding van VKSJ-Roodkapjes denkt niet aan oorlog. Dat specifieke weekend is elke 2 jaar voorbehouden voor een oud-leidingsweekend. Het AMEE-weekend.

Dit jaar was het een jubileum. Voor de 10e keer waren we samen weg. Een editie om U tegen te zeggen. Wat ooit begon met 27 deelnemers, was nu een groep van 98. Heideven in Kleine Brogel was the place to be.

Wij waren met 15, de gelukkigen, om dat weekend te organiseren. En ik verzeker je dat de twee jaar tijd die je daarvoor krijgt, maar net voldoende is. OK, misschien konden we in de beginperiode beter wat doorgewerkt hebben in plaats van te “tetteren” 🙂

Het thema dat we gekozen hadden was: “De Kampioenen”. Dat heeft heel veel duidelijke figuren waarin de verschillende groepen zich dan moesten verkleden. En een optreden voorzien. Want Boma had beslist om de voetbal niet meer te sponsoren. Hij had zijn zinnen op de Pussycat gezet. Iedereen kon meedingen naar de hoofdact. 😊

Wijzelf? Wij waren de pussycats 🤣 Het licht was aan en de drank stond koud.

Ooit al zoveel Carmennekes gezien?

IMG_9014

Tussen Doortjes?

IMG_9514

4 Pollekes

IMG_9013

Maurice zegt altijd…IMG_9130

De Fernand die voor zijn zieke kindjes zorgt en zingt over zijn favoriete duif.

IMG_9100

Een dagschotel voor Xavier, eentje is geentje.

IMG_9136

Ne Cecemel voor Markske.

IMG_9134

De Pascallekes, die hun lippen stiften… Veu Wie?

IMG_9055

En als laatste een telefoongesprek met een deel van de Boma’s IMG_9064

Een avondvullend programma, maar vooral een geweldige uitlachshow. Iedereen heeft tranen gelachen met de vuile praat die vrouwen “moeten” verkopen als ze zonder de mannen weg zijn. 😉

En zoals elke editie gaat de eerste avond door tot in de vroege uurtjes.

Als uiteindelijk iedereen in zijn bed kruipt kunnen wij de zaal klaarzetten voor het ontbijt. Mét een leuke herinnering die ze op zaterdag al direct kunnen gebruiken.

Op zaterdag konden alle 98 Amees een fiets gaan halen in de schuur. Die hadden we laten aanrukken door een verhuurbedrijf. Die waren content denk ik…€€€€

We hadden een fietstocht langs de knooppunten uitgestippeld daar in het Limburgse. Met onderweg een paar controleposten.

Bij “kip en koe” in Neerpelt kon iedereen een portoke drinken en een dagschotel gaan eten.

En dan hadden we pech. De weergoden hadden ervoor gezorgd dat tot de middag de sjaal voldoende was, maar gelukkig had iedereen van ons ook een regencape gekregen. GIETEN!

Van daar moesten alle groepen naar het voetbalveld van sv Breugel. De veteranen speelden om 15u een match. Jawadde, zoveel vrouwelijke supporters hadden ze nog nooit gezien. Meestal zijn er “2 man en een paardenkop”.

= normaal

= niet normaal

De jongens konden het appreciëren en winnen glansrijk de match. Mede dankzij de keeper die zijn lengte perfect gebruikte. 😀 Een vermelding op hun website waard.

En stem kwijt.

Nog even terugfietsen naar Heideven om daar te kunnen aperitieven.

Na het avondeten was het “teirfeest” van de voetbal. Onder professionele begeleiding van “Markske(s)”.

Een foute tombola en schlagermuziek met een zangbundel. Zo fout waardoor het mega plezant was. Iedereen danste en zong luidkeels mee. Jong en oud.

Stem nog eens kwijt 😀

Tegen 21u was onze langverwachte gast daar eindelijk. De Stijn. Een schlagerzanger. Diene jongen, vermoed ik, was zo n zotte bende niet gewoon. Maar iedereen kan meezingen als je Will Tura hoort. Of je dat nu graag hoort of niet, je kent de tekst! Dus ambiance verzekerd🤩

Omdat we al ” a mees” zijn, konden we het zaterdagavond niet meer trekken tot 4u, 2u was al laat genoeg. Want weer opstaan om 7u was moordend.

Zondagochtend: first things first. Een zjat kaffee. En dan kon er terug gepraat worden.

De voormiddag waren keuzeactiviteiten:

Alpacawandelen ( wie vindt dat ook uit? 😊) met Neroke

Upperdare met Carmen, die al heel lang op haar honger zit. ( geen beeldmateriaal 🤣)

Een zatte wandeling met Xavier

Cafespelen met Pascale

En een kookworkshop met Boma. ( voel je hem komen? )

Juist, deze moest ik geven. Nu ja moeten… we maakten 3 hapjes per persoon.

En je moet altijd zelf eerst eens proeven!

De hapjes gingen er in als zoete broodjes.

Na het middageten kwamen nog de laatste formaliteiten.

Wie organiseert het binnen 2 jaar? Geregeld!

Groepsfoto ( spijtig van de vroege vertrekkers) geregeld!

En dan opruimen en naar huis. Doodop!

Merci Amees, jullie waren geweldig.

En al de rest: What happened in Heideven, stays in Heideven.

Xxx

Voor wie wil, nog de receptjes van de hapjes:

Tot binnen 2 jaar!