Geen categorie

Pindakaaskoekjes part I

Als je nu denkt dat altijd alles lukt bij Wildfood, denk dan maar snel iets anders. Op de foto zie je wat het moest worden en nu komt wat ik ervan bakte…

T past wel bij lekkere ontbijtgranen, maar een koek is het niet. In mijn hoofd kan ik er geen koek van maken.

‘t Lukt echt niet!

Geen categorie

Kurkuma-gember shot

Het nieuwe jaar is weeral begonnen. 2020. Ik vind dat dat een tof getal is. Dat bekt lekker.

We zitten ook al ver in de winter en ik hoor dat steeds meer mensen last krijgen van griep, verkoudheden, … de bacteriën schreeuwen om aandacht.

Om een beetje beter bestand te zijn tegen al die kwalen, kan je elke ochtend een shotje kurkuma-gember drinken. ‘t Is niet nieuw dat deze twee superfoods ontstekingswerend werken. En het is bovendien ook best wel lekker.

Ik las in een of andere reclamefolder een recept van een foodblogger die ik al een tijdje volg, Amalia De Schepper. Haar blog kan je vinden op http://www.cookameal.be

Ik deel het recept even zodat jullie het ook kunnen proberen.

NODIG

100gr verse kurkuma

100gr verse gember

2 citroenen

Een blender

Een zeef

HOE

Schil de kurkuma en de gember met een dunschiller. Gebruik best handschoenen, anders loop je straks met gele handen… voor een paar dagen. 😊

Mix alles in de blender en voeg eventueel water toe.

Zeef alles en giet het in flesjes. Bewaar zeker een dag of 5 in de koelkast. Je kan eventueel ook invriezen in ijsblokjesvormpjes. Voor de volgende bacterie-invasie.

Ook lekker met spuitwater en ijsblokjes.

Stay healthy!

Geen categorie

TIP: No waste groentebouillon

Vandaag wil ik jullie happy maken met een top-tip! Ja, zo gewoon op een dinsdag. 🙂

Elke keer als ik mijn groenten klaarmaak om in een gerecht te verwerken, zit mijn afvalbakje bomvol met resten van groenten. Daarbovenop heb ik ook altijd groenten die ik vergeet in de frigo en die zijn dan niet echt meer om te verwerken. Ook laat ik mij verleiden in de winkel om verse kruiden te kopen, maar die vergeet ik dan te gebruiken waardoor ik heel vaak dorre plantjes heb staan. ( ik vergeet precies veel,…)

Dat groenafval moeten we dan in de groene vuilbak gaan gooien. En eerlijk? Dat is de smerigste uitvinding die er bestaat.

Dat begint dan te gisten en in een mum van tijd ( zeker in de zomer) zit dat vol met vliegen. Ik weet wel dat dat komt omdat er ook vleesresten in verdwijnen en laat dat nu net een walhalla voor ongedierte zijn.

Om deze afvalberg te verminderen heb ik een oplossing. Ik steek altijd de restjes van ajuin, prei, selder, dorre peterselie, teveel afgesneden tijm, de kroontjes van tomaat, enz in de vriezer. Wanneer ik voldoende bijeen heb, maak ik er een groentebouillon van.

Daardoor kan je alle smaken die in die restjes zitten toch nog recupereren. En geef toe, een zelfgemaakte bouillon is het beste wat er bestaat. In de eerste module in de kokschool, doe je niet anders dan fonds en fumets maken, dus het belang van een goeie basis is wel duidelijk.

Vandaag maakte ik mijn bouillon, wat trouwens maar een half uurtje moet opstaan, en na het zeven en afkoelen, kan dat in de vriezer.

Voor de feestdagen bv,…..

Wie gaat dat ook proberen?

Geen categorie

Pickles

Ik ben zot van pickles. Ik zou dat overal opdoen, ik kan dat zelfs met een lepeltje eten. En nee, ik ben niet zwanger 🙂

In het lange weekend van wapenstilstand ging ik aan de slag en na 45 jaar besef ik dat dat dus heel gemakkelijk is. En lekker.

Op vraag deel ik dus mijn receptje. ( ik gebruikte het recept van Bart Desmidt, mijn idool, waar ik binnenkort wel eens zal gaan eten)

NODIG

1/2 bloemkool, ik zo klein mogelijke roosjes

500ml azijn

70gr suiker

200gr augurkjes

100gr zilveruitjes

3 el mosterd

2 kl kurkuma

1/2 kl gemberpoeder

2 kl currypoeder

3 el maizena

HOE

Laat de suiker en de azijn koken.

Blancheer de bloemkooltjes hierin gedurende 2 minuten.

Haal de bloemkooltjes er terug uit en breng de azijn terug aan de kook met de mosterd, kurkuma, gemberpoeder en curry.

Bind met maizena ( eerst opgelost in water) en laat indikken.

Doe de kooltjes, fijngesneden augurkjes en uitjes in een weckpot en giet de saus erover.

Laat afkoelen in de koeling.

SMAKELIJK!

Geen categorie

Met vier in bed: IJSLAND dag 2

De Groenlandse Zee

Na een stevig ontbijt in ons hotel, trekken we terug de stad in. We hebben vandaag “walvissen spotten” op het programma staan, maar de boot vertrekt pas na de middag. ’t Weer ziet er ook goed uit om op zee te gaan. Zeeziek wil ik nu niet echt worden.

Reykjavik, by daylight, is ook fantastisch. Het is bijna overal laagbouw en er hangt echt een gezellige sfeer. Iedereen is ingeduffeld in warme jassen, mutsen en handschoenen, want de wind is ijzig. ’t Zonnetje doet wel haar best om wat warmte te geven. Daar slaagt ze maar amper in.

ontbijt in Sandhotel
Hallgrimskirkja
Harpa, het concertgebouw, symbool van de hoop.
De haven
streetart
streetart
Landakotskirkja, binnen gaan is voor een andere keer 🙂
Klaar voor kerstmis…
Ingólfstorg, ook hier komt het warme water naar de oppervlakte
de kade

We wandelen van het hotel naar de kade. We ontdekken het grote concertgebouw, de Harpa Concerthall. Dit gebouw ging open in 2011, op de dag van de muziek. De bouw ervan was al begonnen in 2007, maar een jaar later stortte de economie in. De bankencrisis, remember? De staat besliste dan toch maar om het project verder te financieren. Het belastingsgeld ging hier naartoe en daar was niet iedereen even blij mee. Het werd wel een futuristische parel van glas en staal, verwijzend naar het vulkanisch gesteente in IJsland.

We lopen verder door langs de kade naar de oude haven. Onderweg zien we de gekeurde zeilbootjes en aangemeerde walvisjagers. De vissershuisjes werden gerenoveerd en je kan er alle visspecialiteiten proeven. Daar vertrekt ook straks onze boot waarmee we gaan walvisspotten.

Maar eerst keren we terug het stadscentrum in. We warmen op in Café de Paris met een koffie ( en daar mag iets in :-)) Ik eet daar al een heerlijke toast met guacamole, want mijn gezelschap wil graag de typische Ijslandse hotdog eten. Not for me! Aan het wereldberoemde hotdogkraam “Baejarins Beztu Pylsur” staan allemaal Chinese toeristen, dus we zoeken een ander kraampje. Even lekker.

IJslandse hotdog

Na het eten stappen we terug richting de haven om op de boot te stappen. Nu gaan we ze eindelijk zien, die walvissen. Dat hadden we onszelf toch wijsgemaakt…

We varen bijna een uur weg van de haven en daar komen inderdaad de eerste exemplaren tevoorschijn. We krijgen een fantastisch uitleg van de gepassioneerde gids, die mee op de uitkijk staat. Hij vertelt hoe walvissen via hun ingebouwde sensor geluidsgolven kunnen detecteren. Zo kunnen ze weten welke afstand er zit tussen zichzelf en andere obstakels in het water. De walvisspotters gebruiken geen sonar om de beesten te vinden. Zo zouden ze de natuur verstoren en de beesten in gevaar brengen. Hij vertelt hoe de verschillende soorten, die daar voorkomen, leven; in groep, per gezinnetje of alleen. Hij is een beetje té enthousiast als hij zegt hoeveel geluk wij nu net vandaag hebben 🙂 Dat zegt hij waarschijnlijk elke dag…

Een kleine tourist-trap, vinden we toch. Maar kom…, deze hebben wel degelijk gezien. En ook prachtige beelden.

MINKE Whale of dwergvin walvis: 7 tot 10 meter, 8 tot 10 ton
Witsnuitdolfijn: 180 tot 350 kg, 2-3meter
Dwergvinvis
Bruinvis: een tandwalvis, lijken op een dolfijn (zitten ook in de Oosterschelde)
witsnuitdolfijn
Witsnuitdolfijn
witsnuitdolfijn

Zoals je kan lezen spreken ze van dolfijnen. Alle dolfijnen zijn dan ook walvissenachtigen. Het zijn allemaal zoogdieren. Wij hadden natuurlijk gehoopt op de reuzen die uit het water springen…. verkeerd verwachtingspatroon 🙂

IJzige kou, tranende ogen, maar hey, alles voor het goeie doel!

Als we van de boot stappen, is het weeral vier uur verder en we krijgen toch wel dorst. We gaan naar het hotel om op te warmen en drinken daar een aperitief. We maken ons klaar om te gaan eten. Deze keer hebben we gereserveerd in Matur og Drykkur, wat evenveel betekent als Eten en Drinken 🙂 Originele naam! http://www.maturogdrykkur.is

Een Michelinsterreke mag toch he. Ze zijn gespecialiseerd in vissenkop. Dat is een kwestie van goesting 🙂

de kaart
toch nog een aperitiefje, gin van het huis
showcooking
let maar niet op mij 🙂
de vissenkop op de website
en de onze…. ik ben heel blij dat ik vegetarisch eet.

We hebben een super gezellige avond, voor die rekening mag dat ook! Als we naar buiten stappen, ontdekken we dat er, achter een gordijn aan de toiletten, allemaal wassen beelden staan. Onze nieuwsgierigheid is groter dan ons gezond verstand en voor het weten, lopen we langs allemaal gruwelijke taferelen uit de IJslandse geschiedenis. We amuseren ons nog even met alle verschillende hoofddeksels die je kan passen. Wij liggen plat van’t lachen, terwijl onze mannen, gegeneerd roepen dat we moeten terug komen.

Als we buiten stappen beseffen we dat we gewoon in het Saga Museum zijn binnen gegaan… http://www.sagamuseum.is Zonder te betalen, oeps!

We lopen langs de grote winkelstraat terug naar het hotel, we verkopen nog wat onnozelheid in de winkels die nog steeds open zijn en dan is’t genoeg geweest. Slaapwel.

Geen categorie

Met vier in bed 2019: IJSLAND dag 1

Ondertussen is het al een gewoonte geworden. Elk jaar doen we een trip met onze vrienden in het najaar. En liefst naar een minder voor de hand liggende bestemming. Nu ja, tot hier toe komt het daar toch op neer. We reisden al naar Zuid-Zweden (Göteborg en Stockholm of het Noorden niet gezien, dus moeten we nog eens terug), we maakten een trip naar Schotland (waar we niet eens aan de Highlands zijn geraakt en dus nog eens terug moeten) en dit jaar stond IJsland op het menu. Let’s visit the land of Björk! Ook hier wisten we al op voorhand dat we niet alles konden zien, en dus ook hier moeten we nog eens teruggaan 🙂

In IJsland is het koud. Toch kregen we tegenstrijdige weersvoorspellingen: “het is er raar weer” of “veel te warm voor de tijd van’t jaar”. Ook de verschillende app-jes gaven aan, dat je maar beter een valies meenam met “laagjes”.

We vliegen naar Keflavik Airport in Reykjavik. ( Reyk = Rook ) en een taxi brengt ons naar ons hotel. Sandhotel http://www.sandhotel.hotels-reykjavik-is.com, in het midden van de grote winkelstraat, Laugavegur. Een mooi hotel, trendy ingericht en vlak naast een warme bakker. Je kan je het ontbijt dan wel voorstellen.

Sandhotel, Reykjavik

We installeren ons snel in onze kamers en gaan de stad in. Met een plannetje, want die straatnamen kan je niet lezen of uitspreken. Zo’n eerste dag in een stad is alsof je een tochttechniek hebt gekregen en je je weg maar moet vinden. Bolletje-Pijltje, ofzo. ( kenners weten wat ik bedoel)

’t Is ondertussen wel al 17u en we krijgen een hongertje en een dorstje. Dus we stappen in een gezellige bar, Le Bistro, binnen en wat blijkt? Elke dag is het happy hour van 16 tot 18u, overal! Hoeveel chance kan ne mens hebben? 🙂 In plaats van 20 euro voor 1 glas wijn, krijg je er nu 2 🙂 ( lichtjes overdreven, maar met 20 euro kom je alleszins niet ver)

We proberen nog wat meer de weg te zoeken op de stadskaart en na ons aperitief kunnen we naar ons gereserveerd restaurant. ROK http://www.rokrestaurant.is Dit restaurant ligt vlakbij de bekende kerk, Hallgrimskirkja.

Hallgrimskirkja, Reykjavik
ROK restaurant

We zijn nog wat te vroeg en we beslissen om eerst dan nog maar een aperitiefje te drinken. We krijgen ook de kaart al om te kiezen. Uiteindelijk kunnen we naar onze tafel en bestellen. Het principe is foodsharing, en je kiest 2 gerechtjes per persoon. Dat is ook echt voldoende. En vooral om je vingers van af te likken.

black bean burger met jalapeño mayo, gepekelde komkommer en tomaatjes
cashewnoten, portobello, bloemkool, yoghurtsaus en pesto
Rendier met blauwe kaas en eend met spek
ceviche van zalm met avocado en zoete aardappelchips
Langoestines, groene appel, look en een roomsaus

Dat was al, om te starten, een voltreffer.

We lopen terug naar het hotel en ontdekken dat de stad lang wakker blijft. De trendy kunstwinkeltjes zijn nog open. Of zijn wij een beetje fout met het uur? ( -2uur)

Dag 1 zit er op.

We zijn ondertussen al fan van Reykjavik 🙂 En ook van mijn dikke jas…

Geen categorie

Wc-madammen

Er zijn twee soorten wc-madammen. Meestal hebben ze een soort van trots en willen ze dat de toiletten spik en span zijn. En zo hoort het. Het is niet de meest sexy job die er is, dus als mensen dat goed doen, dan wil ik daar graag voor betalen.

Vandaag was het anders…

Mijn dochter speelt Horseball en vandaag werden de laatste matchen van het laatste toernooi gespeeld. Om haar laatste matchen te kunnen zien, rijden we tot voorbij Lier. Zo’n grote manege hebben we nog nooit gezien. Ook heel sjiek. Meestal moeten de toeschouwers in een tijdelijke tent staan, maar hier is alles gewoon binnen. Groot genoeg!

Ik ga daar naar het toilet en ik zie “de madam” al zitten. Ze kijkt naar een filmpje op haar gsm.

Ik wandel haar voorbij en ik kies een toilet. Ik zit juist op de pot en nog net voor ik mijn ding doe, zie ik dat er geen toiletpapier is.

Toeme! Maar ik kan nog terug rechtstaan en een andere kiezen.

Ook geen toiletpapier.

In de derde heb ik eindelijk sjans.

Bij het buitengaan wandel ik express (😉) zonder te betalen voorbij de madam en zoals ik had verwacht roept ze op mij: “ mevrouw, t is hier betalend”

Ik draai mij om en ik zeg tegen haar: “ Ik zal u betalen, maar kan je er dan voor zorgen dat er toiletpapier is in de toiletten? Wat zit u hier anders te doen?”

Ze bood nog wat weerwerk met het excuus dat er 5 toiletten zijn 🧐

“ Als ik moet betalen, zorg dan dat ze alle 5 in orde zijn”

T was sterker dan mezelf 🤣

Mijn dochter en haar ploeg speelden een degelijke wedstrijd, maar konden ze, spijtig genoeg, niet verzilveren. Volgende keer beter.

Net voor we vertrekken, moet ik terug naar het toilet. De madam zat weer naar haar gsm te staren, ze herkende mij, ze begroette mij en … er was toiletpapier😊

Als we thuiskomenna zo’n toernooi, wil ik een snelle, maar toch een gezonde hap maken.

Wraps met tzatziki

NODIG

1-2 wraps pp

Tofu/gebakken kip/kippenwit

Tomaatjes

Sla

1 rode paprika

1 pot Alpro Griekse hoghurt

1 courgette

Geraspte wortel

2t look

Peper en zout

HOE

Rasp de courgette en duw al het vocht er uit. Dit kan je best doen met je handen.

Meng de geplette look, de geraspte courgette, peper en zout met de yoghurt.

Snij de rode paprika in lange reepjes en de tomaten in schijfjes.

Stel de wraps samen en je kan snel een gezonde hap eten.

Smakelijk!

Geen categorie

Kerkhof

Ik ga nooit naar t kerkhof. Onlangs is er weer iemand bijgekomen en op vraag van een vriendin zijn we eens gaan kijken.

Ons mama is er uitgestrooid, er ligt een broer van een vriendin en nog enkele bekenden die recent zijn overleden.

Ik ontwijk die negatieve gevoelens liever die daar hangen. Ik ben te emotioneel ( lees: aan de binnenkant 😊) om daar rond te lopen.

Ik focus mij dan ook op de nieuwe paadjes die zijn aangelegd, de mooie bomen, de oorlogsveteranen en de huizen die toch zo verdomd dicht bij dat kerkhof zijn gebouwd.

Maar dan zie ik een graf, al van 100m afstand ( ik overdrijf niet he) dat in het oog springt. Ik weet wie daar ligt.

Mijn allerbeste vriendin, die spijtig genoeg al bijna 12 jaar geleden, de duimen heeft moeten leggen tegen de grote K-ziekte.

Ik zie haar steen, of beter, ik zie de steen niet. 😊 Op de nieuwe graven liggen verse bloemen, die dan na een tijdje worden weggehaald wegens ” verslenst”. Daar komt dan een klein plantje voor in de plaats.

Maar zij is echt de grootste bloem van gans het kerkhof. De oorspronkelijke plantjes, zijn nu zo uit de kluiten gewassen dat ze ook voor haar 2 buren kunnen dienen.

En dan weet ik: mocht ze dat zelf zien, lag ze dubbel van t lachen. Hoe aanwezig kun je zijn en blijven. ❤️❤️

Dit is mijn bloemetje voor ons mama en voor alle anderen. Ze verdienen ook een grootste bloem.

Liefs

Valerie

Geen categorie

Bordeaux

Iedereen kent Bordeaux van de wijn. Een beetje een miskende wijn, ook door ons, maar ik wil die idee-fix even wegwerken.

Als ik mag vertrekken is het een stress periode. Vooral de dagen voor ik mag vertrekken. Alles wassen en strijken, klaarleggen, nog snel naar de apotheek om mijn verzorgingsproducten in ’t mini te kopen (wat trouwens nu niet eens nodig was), zorgen dat de dochter die alleen thuisblijf eten heeft,…. kortom de “valies klaarmaken” 🙂

MAAR, als we de deur dichttrekken, ben ik in vakantie.

Het naar de luchthaven rijden is al een feest voor mij. Deze keer was het een tocht met wat omwegen, want we namen het vliegtuig in Lille. En we moesten ook nog wat medereizigers meenemen. Dus eerst naar Opwijk, dan nog naar Dendermonde en dan nog een dik uur rijden naar Lille.

Daar hadden we een parking gereserveerd voor een redelijke prijs. En dan komen we daar aan de balie, waar de lieftallige dame ons vertelde dat we moesten bijbetalen voor de bagage.

I don’t think so… We hadden bijgeboekt om een koffer mee te nemen ( miniproducten waren dus belachelijk), alleen was dat niet zichtbaar in haar systeem. Na wat gepalaver bleek dat het toch in orde was. Eindelijk konden we door stappen en moesten we niet zo lang meer wachten tot we op het vliegtuig konden stappen.

Stel je nu niet te veel voor van die luchthaven… Als je eventueel nog een koffie wil, kan je dat uit een automaat halen.

Et la machine m’a arnaquée… !!! Dus je krijgt maar 2 koffies en je betaalt er 3 🙂

Soit, Bordeaux was de bestemming deze keer.

Aangekomen in Bordeaux ging alles vlot, de tijd die wij nodig hadden om naar de bagageband te lopen, was voldoende om de bagage tot daar te krijgen. Super. Nu nog snel de auto in ontvangst nemen. Maar daar ging het mis.

Je hebt wel 10 bureaus van autoverhuurbedrijven en waar stond er veel volk? Bij die van ons… zeker 20 man! Allez, we blijven optimist… Na een uurtje konden we in de auto stappen naar het hotel.

De andere deelnemers van de 51 van Dendermonde, die ofwel met de auto naar daar gereden waren of een vroegere vlucht hadden, zaten op ons te wachten in het restaurant. Met honger 🙂

In l’Embarcadère, een typisch Frans restaurant, waar ze de zaligste plats fruits de mer hebben. Zo Frans zelfs dat ze geen website hebben 🙂

Toch nog een snel aperitief achterover gegoten en dan eten besteld.

En lekker gegeten.

Ikzelf, eet vegetarisch. Dat had ik vooraf wel gevraagd ( mail hebben ze wel 🙂 ) Minder bombastisch, maar wel lekker.

Na het diner, was het een klein probleempje om onze auto terug te vinden, maar t is toch gelukt.

’s Morgens, moesten we redelijk vroeg aan het ontbijt zitten want er stonden een paar prachtige wijnhuizen op het programma.

a room with a view in Radisson Blu Hotel

In Chateau Lazore werden we ontvangen door de eigenaar zelf, die ons maar al te graag zijn domein wilde laten zien. Soms is het beter om foto’s te tonen dan de uitleg te herhalen.

Alle goeie raad sla ik gewoon in de wind, deze wijn spuw ik niet uit. Dus ’t eerste glas is binnen. Veel meer dan een glas is dat niet. Je mag wel 4 wijntjes proeven, maar dat zijn eerder “klutskes” 🙂

We laten Laroze in Meslin achter ons en rijden naar Saint Emilion. Naar Chateau Soutard.

Daar krijgen we ook een rondleiding en tegen de lunchtijd hebben ze voor ons een pique-nique Champêtre voorzien. Ook hier had ik gevraagd voor de vegetarische versie. En dat was echt geweldig. Ik zou kunnen stellen dat “wanneer de alcohol is in de vrouw”… maar het was echt lekker. En leuk dat ze een vegetarische versie hadden. Iedereen was wel verbaasd over het zwarte broodje 🙂

Ze brachten alles in echte picknickmanden en de wijn vloeide weer rijkelijk. De sfeer zat er al goed in.

Een prachtdomein, met een fantastische kelder en een geweldige ontvangst.

We stappen na de lunch in de auto om dan toch ook Saint Emilion even te bezoeken. We zijn daar dan toch 🙂

Een leuke oude Franse stad. Wel veel toeristen, maar de echte Franse sfeer kan je er opsnuiven. Lang wandelen zit er niet in, want t is eerder aan de minikant. Dan maar wat onnozelheid verkopen op een terras. Dat kan ik goed. Waarom hangen die hoeden daar anders?

Het derde huis dat we bezoeken is Chateau La Pointe Pomerol. Lekkere wijntjes, maar ik heb er eerlijk gezegd een beetje genoeg van. Ik ben blij dat we terug naar de stad kunnen, daar hebben ze ook wijn…

Voor het diner is er gereserveerd in restaurant Le M. http://www.lem.com

Ook hier waren ze verwittigd, dat ik vegetarisch eet en “on a l’habitude” was de reactie. I love it.

Dag 3. Vandaag bezoeken we nog 2 wijnhuizen. Ja, het is een proeverij-reis, georganiseerd door Cave De France. Het eerste dat er vandaag op het programma staat, is Chateau Labergorce Margeaux. Gene kak zeggen ze dan bij ons. En dat is het inderdaad niet. Een wijnhuis waar je niet moet denken iets te kunnen kopen, want de wijn is nog niet gebotteld en alles is al verkocht.

Maar wat een domein.

Voor de lunch worden we verwacht in Chateau Phélan Ségur Saint Estephe. We krijgen uiteraard ook eerst nog een uitleg over hoe ze de druiven met de grootste liefde verzorgen en oogsten om de beste wijnen te maken.

plots heb ik nieuwe vrienden
de familie Von Trapp
ze verven de vaten rood om het gesmos te verstoppen 🙂

Na de lekkere ( voor mij vegetarische) lunch, rijden we terug naar de stad. Er zijn al een paar mensen die doorreizen, of terugkeren, maar wij gaan nog de stad in.

We wandelen naar Le Musée du vin. Waar ik echt onder de indruk was. Je krijgt een koptelefoon en je kan echt helemaal op je eentje kiezen waar je meer uitleg over wil. Ik ben niet echt een museummens, maar als ik begeesterd raak over iets, kan het mij wel bekoren. En dat kunnen ze daar echt. Ik vond het zo spijtig dat we daar moesten vertrekken. Als je er gaat, neem een uur of drie om er rond te wandelen. Wij hadden maar 1 uurtje en dat was echt te weinig. Je krijgt een bonnetje waarmee je op de topfloor een wijntje kan gaan halen en ook een fantastische view krijgt over de stad. Dat glas wilde ik niet missen:-)

Een beetje op onze honger blijven zitten daar. Museum- en volglasgewijs 🙂

Maar we hadden ook écht honger ondertussen en als je buiten komt, zit je vlakbij “les Halles de Bacalan”. Zoals elke stad tegenwoordig, heeft ook Bordeaux een overdekte foodhallmarket. Je kan er naar de markt gaan, maar je kan er ook aan de verschillende standjes eten en drank kopen en ter plaatse opeten. En als er nu iets is wat ik echt de max vind… iedereen kiest wat hij wil en je zit gezellig samen, tussen de locals. Doen dus!

du pain, du vin et du fromage

Na al dat lekkers, keren we terug naar het hotel. We treffen de anderen in de bar van het hotel en ’t is daar nog gezellig 🙂

’s Morgens na het ontbijt, duiken we in de stad. De oude stad deze keer. In super slecht weer. We bezoeken de Basilique Saint-Michel, Quai Richelieu en Pont De Pierre. Aan de Cathédrale Saint-Andre krioelt het van de agenten, want “les gilets jaunes” zijn onderweg. Dus we maken ons daar uit de voeten. Alleen… de tram of bus rijdt niet meer, dus we moeten te voet. Aan La place des Quinconces kunnen we gelukkig terug een tram nemen naar het Hotel.

Basilique Saint Michel
Porte de Bourgogne
Pont De Pierre
Pont De Pierre
Quai de Richelieu
Cathédrale Saint André

We komen terug in de buurt van ons hotel tegen aperotime en we kruipen binnen. Dit weer is te slecht om te flaneren in een stad.

We dineren in de buurt van ons hotel. In Café Maritime aan le Bassin à Flots. Ons laatste avondmaal.

Het was een heel leuk weekend, met plezante mensen, en de stad is een aanrader. Waarschijnlijk staat deze stad niet bovenaan je lijstje, maar dat is onterecht. Ze is een citytrip waardig.

Go and see!

Geen categorie

De Koolputten

Gisteren was het weeral D-day. De uitslag van een afgelopen module in de kokschool. Deze keer waren het visgerechten.

Iedereen van onze groep haalde topresulaten. Vis kunnen we nu ook op koksniveau klaarmaken. 🤣

Om ons rapport te vieren, gingen we eten naar de Koolputten. T was niet simpel om op een woensdag nog plaats voor 9 te vinden. Maar in Waasmunster wilden ze ons graag ontvangen.

Als je de afslag neemt naar de Koolputten, kom je op een werf. Heel de weg tot aan de Mirabrug ligt opgebroken.

Er wordt een uitwateringsconstructie gebouwd voor het getijdengebied Klein Broek.

Dat heb ik natuurlijk voor de goeie orde even opgezocht. Het komt erop neer dat het overstromingsrisico moet beperkt worden, de kracht van het getij moet verminderen en slikken en schorren moeten geherbergd worden.

Maar eens je daar voorbij bent kom je aan het mooie pand: De Koolputten.

Een voormalige losplaats voor … je raadt het al… kolen. 😊

Ik moet eerlijkheidshalve zeggen dat we er naartoe reden met een dubbel gevoel. De positieve ervaringen die we allemaal hadden gehoord, werden overschaduwd door de negatieve. De meningen waren dus verdeeld.

Maar we zouden niet zijn wie we zijn, wannebe koks moeten dat zelf gaan proeven.

We werden ontvangen door een ferme, kordate dame, die ons naar onze tafel begeleidde en ons het menu voorstelde. ( blijkbaar is dat Leena, die meedeed aan Mijn PopUp Restaurant)

Er werd alleen gevraagd dat we maximum 4 verschillende gerechten zouden nemen, wat geen probleem was.

Het is er aangenaam om te zitten, met grote ramen, veel licht, mooi interieur en een open keuken.

We vroegen het aperitief van het huis: een Bombay gin, zelf geïnfuseerd met citroengras en gember.

Daarna konden we kiezen: 2-3 of 4 gerechten.

We kozen een voorgerecht en een hoofdgerecht, anderen een hoofdgerecht en een dessert.

Mijn vegetarisch voorgerecht was top, Avocado Tropical. Maar ook de maatjes, de scheermessen en de huisbereide kroket van varken vielen in de smaak.

Als hoofdgerecht koos ik de veggie risotto, maar ook het lam en de steak tartare werden goedgekeurd.

Onze wijnman Eric 😉 koos een Zuid-Afrikaanse wijn.

Na de koffie vergezeld van de zoetigheden, konden we toch concluderen dat het zeker in orde was.

T was gezellig en we komen terug.

Locatie: Koolputten 2, 9250 Waasmunster