Geen categorie

Uitwaaien

Op een zondag als vandaag, gaan we graag wandelen. Vandaag wilden we de Vondelbeekroute wel eens verkennen. Dat wandelpad is er al een ruime tijd, we rijden er elke dag 2 keer voorbij, maar nog nooit echt gezien. ’t Sprak al lang tot de verbeelding, want je ziet eigenlijk vanop de hoofdbaan niet waar het naartoe gaat…

Vandaag was dat een mooi plan, want de zon scheen, maar voor hoelang?

Het pad kronkelt door de velden, je passeert wat schapen, een paar kleine vijvertjes en uiteindelijk zie je ook hoe ingenieus die wachtbekkens wel zijn.

In deze tijd van ’t jaar zorg je best voor dikke bottines, want je kan het slijk niet vermijden.

IMG_1759

IMG_1757

IMG_1756

IMG_1755

IMG_1754

IMG_1752

Als je dan wat uitgewaaid bent, kan er altijd een drankje in. Zo als aperitiefje. πŸ™‚

Een Orval en een gin-tonic, bijvoorbeeld πŸ™‚

IMG_1747

Bij dat aperitiefje begint het al te kriebelen en wil ik vanalles klaarmaken.

Vandaag geef ik de volgende recepten mee:

Pesto van boerenkool

IMG_1749

NODIG:

150 gr boerenkool

2 citroensap

100gr harde en jonge geitenkaas

50gr pecannoten

1t look

50ml olijfolie

cayennepeper

zout

 

HOE

Doe alles in de blender en laat draaien tot je een smeuΓ―ge massa krijgt.

Dit kan je gebruiken als dip bij een chips, of bij een pasta.

( een receptje van Rens Kroes, waarvoor dank)

 

Gehaktbrood met spek in tomatensaus met kappertjes en puree

NODIG

800gr gehakt

1 ui

2 el paneermeel

2 el ricotta

2 el pijnboompitten

2 el geraspte mozzarellakaas

150gr gerookt spek

2 blikken tomatenblokjes

1 t look

4 el kappertjes

1 kl oregano

 

HOE

Meng het gehakt met de ui, de ricotta, paneermeel, pijnboompitten en geraspte kaas.

Maak daar een bal van en leg hem in de ovenschaal.

Wikkel de spekreepjes rond het gehakt.

IMG_1743

Meng de tomatensaus met de oregano, zout en kappertjes en giet dit rond het gehakt.

IMG_1746

Bak dit op 180gr gedurende 50min.

Ondertussen kan je de aardappelen koken en puree van maken.

Als je serveert werk het af met wat peterselie.

Smakelijk!

 

 

Geen categorie

Totaal onwetend

Vorige week zat ik (weeral) naar NJAM te kijken en ik zag dat Pepe van “la botte” een zalig gerecht maakte wanneer er plots familie binnenvalt in de namiddag. Ik dacht dat ik dat wel eens wilde maken dus kocht is een nieuwe pot Nutella, een Pizzadeeg en marcarpone.

Eerst en vooral moet ik jullie vertellen dat ik vroeger de grootste potten kocht die er zijn. Van 1 kg denk ik. Onze kinderen zouden dan vechten om die als eerste open te doen. Zalig ook, dat krakje dat je hoort wanneer je het deksel opendraait, dan het gouden papiertje wegscheuren ( wat trouwens nooit echt bevredigend is, omdat je het niet in een keer wegkrijgt) en als kers op de taart, als eerste je mes in die nieuwe volle pot draaien.

Vandaag was dat kleine gelukje voor mij!

En toen ik mijn dochter riep om dat te komen opeten, vertelde ze mij: “oh hoe tof, en t is juist de wereld Nutella dag!”

Straf! Ik wist van niks. πŸ˜‚ ( ik moest gewoon mijn Pizzadeeg opgebruiken)

Chocopizza:

NODIG

1 Pizzadeeg

Choco

Mascarpone

Gebroken lijnzaad

Heel simpel, je bestrijkt de deeg met mascarpone en choco en bestrooit dat met het lijnzaad. Je plooit de pizza dicht en bakt hem 10 min. Op 180 Gr in de oven.

T is een klein bommeke, maar echt lekker!

Smakelijk.

Geen categorie

Het punt

IMG_1388

Een punt is eigenlijk het tofste leesteken dat er bestaat. Het is gewoon duidelijk. Er is geen plaats meer voor extra woorden. Het laat geen twijfel meer bestaan. Een komma of een dubbelpunt zijn zeer verwarrend. Er komt nog iets, waarvan je niet echt weet of het belangrijk is of niet. De deur blijft open, bij een punt is ze dicht. Het betekent een einde en er is terug plaats voor iets anders.

Andere leestekens zijn dan weer niet meer dan nuttig. Een spatiemaakthetlevenveelgemakkelijker.

Het vreselijkste leesteken is dan weer … Β Wat doe je daar nu mee? Dat zijn 3 puntjes, maar juist omdat ze met drie zijn veroorzaken ze een waas. Ze maken dromen en insinuaties mogelijk.

Een uitroepteken is altijd kwaad en het vraagteken een beetje dom. Haakjes hebben iets stiekems en aanhalingstekens vinden zichzelf belangrijk. Een plus kan nooit alleen zijn en een min kan zelfs niet zonder anderen bestaan.

De hashtag is nog jong en moet nog zijn plaatsje verdienen tussen de grote spelers.

Het punt is en blijft de topper. De leeuw van het bos, de kapitein van het schip, de chef van de keuken. πŸ™‚

We zetten te weinig een punt achter iets. Een punt is krachtig en zelfzeker. Het vraagt moed om het te gebruiken of om het te zijn. Door het weg te laten, gaat er veel energie verloren.

Energie die je beter kan spenderen aan iets lekker klaar maken om te eten πŸ™‚

CINNAMON ROLLS

NODIG

1 bladerdeeg

zachte boter 150 gr

donkere suiker

poedersuiker

kaneel

rozijnen

1 ei

HOE

je rolt de bladerdeeg open en je strijkt deze in met de boter.

Daar gaat de suiker en de kaneel op, samen met de rozijnen.

Dan rol je dat terug op en je snijdt dat in gelijke delen.

fullsizeoutput_2168

Verwarm de oven op 200gr

bestrijk de partjes met het ei, en zet dat 25 min. in de oven.

Dit kan je nu invriezen. En later gebruiken.

Bestrooi dat met poedersuiker of met decoratiesuiker en zit dat nog 5 min. op 175gr vlak voor het serveren.

smakelijk

.

 

 

 

 

Geen categorie

Op de eerste rij

img_1332

In t vierde leerjaar, bij juf Jose, besefte ik voor de eerste keer dat ik liefst niet op de eerste rij zat in de klas. Achteraan was het leuker. Juf Jose was een toffe, die begreep dat en liet mij daar dan ook vaak zitten. Als je zo jong bent, ben je wel stiekem jaloers op die eerste rij, maar daar is mijn voorliefde voor de achterste rijen ontstaan. Nu, jaren later, besef ik wel dat die eerste rij was voorbehouden. Met alle respect, maar die plaatsen waren niet voor de slimsten πŸ™‚

Ook als we naar de kerk moesten, zat ik liefst niet in het vizier van leerkrachten en zeker al niet van de pastoor. Nee, nu komt er geen me-too verhaal. Er gebeurde daar vanachter gewoon vanalles en nog wat, waar ik bij moest zijn.

Toen mijn jongere zus wekelijks naar de kerk moest gaan oefenen voor haar plechtige communie, waren mijn oudste zus en ik ook diegenen die haar moesten vergezellen. Wij op de achterste rij. Zij moest opletten, niet wij. πŸ™‚

Nu nog steeds ga ik niet graag naar de kerk. Ik heb een kathedraal van een man, een Madonna van een dochter en mijn laatste avondmaal zal ik zelf wel koken.

Naar de cinema? Geen eerste rijen voor mij.

Met de bus naar het medisch onderzoek? Met een geveinsd enthousiasme, als eerste in de rij, zodat ik snel de achterste rij van de bus kon inpalmen. Vooraan zaten die zieke kindjes πŸ™‚

Gisteren was er hier in’t dorp de nieuwjaarsreceptie, georganiseerd door de burgemeester. Elk jaar worden de gemeentelijke verwezenlijkingen van het jaar voorgesteld, de nieuwe inwoners verwelkomd en alle huwelijken van enige duur gehuldigd.

Door mijn man zijn politieke hobby, zijn we ook altijd van de partij.

En je kan al raden waar ik dan moet zitten? Juist, op de eerste rij!

img_1335

Iedereen die voorbij komt, moet je een hand geven en zelfs kussen. Wat ik allemaal niet over heb voor mijn man. Haha.

Een geluk dat ik eerst nog lekker gekookt had.

INDONESISCHE ATJAR

NODIG

1 gesnipperde sjalot

1t look, fijngehakt

1 duim gember, geraspt

1 tl kurkuma

150 ml water en evenveel rijstazijn

75gr macademiannoten ( de lekkerste noten ooit) grof gehakt

olie

pili pili naar smaak

1 komkommer, ontdaan van de binnenste zaadlijsten en in partjes gesneden

2 wortelen ( evengroot gesneden)

1/2 bloemkool, in roosjes

1 rode paprika, in reepjes

200 gr groene boontjes

100 gr verse ananas, in blokjes

rietsuiker

sesamzaadjes

koriander, fijngehakt

p en z

eventueel varkensvlees in reepjes, en opgebakken

noodles

HOE

Zet de oven op 140.

Warm een kom water op, waar je al rijstazijn aan toevoegt en blancheer de groenten, een voor een: de komkommer 1/2 minuut, de bloemkool en de paprika 1 minuut en de boontjes en worteltjes 2 minuten. Laat dat allemaal uitlekken en stort deze, samen met de ananas op een bakplaat. Dit zet je voor 15 minuutjes in de oven om te drogen.

img_1331

Ondertussen doe je de ui, look, gember met olie in een wokpan. Als dat begint te kleuren, doe je de kurkuma er bij en ook de noten. Blus dit alles met de mengeling van het water en de azijn.

Als dat kookt, voeg je alle groenten erbij.

Breng op smaak met p en z en ook met suiker.

Laat dat allemaal sudderen tot de groenten beetgaar zijn.

img_1333

Je bakt het vlees, en je kookt de noodles.

je serveert dit alles in een kommetje en werkt dit af met sesamzaadjes en koriander.

Smakelijk!

Met dit eten is die eerste rij minder erg… NOT!

 

Geen categorie

Op de eerste rij

img_1332

In t vierde leerjaar, bij juf Jose, besefte ik voor de eerste keer dat ik liefst niet op de eerste rij zat in de klas. Achteraan was het leuker. Juf Jose was een toffe, die begreep dat en liet mij daar dan ook vaak zitten. Als je zo jong bent, ben je wel stiekem jaloers op die eerste rij, maar daar is mijn voorliefde voor de achterste rijen ontstaan. Nu, jaren later, besef ik wel dat die eerste rij was voorbehouden. Met alle respect, maar die plaatsen waren niet voor de slimsten πŸ™‚

Ook als we naar de kerk moesten, zat ik liefst niet in het vizier van leerkrachten en zeker al niet van de pastoor. Nee, nu komt er geen me-too verhaal. Er gebeurde daar vanachter gewoon vanalles en nog wat, waar ik bij moest zijn.

Toen mijn jongere zus wekelijks naar de kerk moest gaan oefenen voor haar plechtige communie, waren mijn oudste zus en ik ook diegenen die haar moesten vergezellen. Wij op de achterste rij. Zij moest opletten, niet wij. πŸ™‚

Nu nog steeds ga ik niet graag naar de kerk. Ik heb een kathedraal van een man, een Madonna van een dochter en mijn laatste avondmaal zal ik zelf wel koken.

Naar de cinema? Geen eerste rijen voor mij.

Met de bus naar het medisch onderzoek? Met een geveinsd enthousiasme, als eerste in de rij, zodat ik snel de achterste rij van de bus kon inpalmen. Vooraan zaten die zieke kindjes πŸ™‚

Gisteren was er hier in’t dorp de nieuwjaarsreceptie, georganiseerd door de burgemeester. Elk jaar worden de gemeentelijke verwezenlijkingen van het jaar voorgesteld, de nieuwe inwoners verwelkomd en alle huwelijken van enige duur gehuldigd.

Door mijn man zijn politieke hobby, zijn we ook altijd van de partij.

En je kan al raden waar ik dan moet zitten? Juist, op de eerste rij!

img_1335

Iedereen die voorbij komt, moet je een hand geven en zelfs kussen. Wat ik allemaal niet over heb voor mijn man. Haha.

Een geluk dat ik eerst nog lekker gekookt had.

INDONESISCHE ATJAR

NODIG

1 gesnipperde sjalot

1t look, fijngehakt

1 duim gember, geraspt

1 tl kurkuma

150 ml water en evenveel rijstazijn

75gr macademiannoten ( de lekkerste noten ooit) grof gehakt

olie

pili pili naar smaak

1 komkommer, ontdaan van de binnenste zaadlijsten en in partjes gesneden

2 wortelen ( evengroot gesneden)

1/2 bloemkool, in roosjes

1 rode paprika, in reepjes

200 gr groene boontjes

100 gr verse ananas, in blokjes

rietsuiker

sesamzaadjes

koriander, fijngehakt

p en z

eventueel varkensvlees in reepjes, en opgebakken

noodles

HOE

Zet de oven op 140.

Warm een kom water op, waar je al rijstazijn aan toevoegt en blancheer de groenten, een voor een: de komkommer 1/2 minuut, de bloemkool en de paprika 1 minuut en de boontjes en worteltjes 2 minuten. Laat dat allemaal uitlekken en stort deze, samen met de ananas op een bakplaat. Dit zet je voor 15 minuutjes in de oven om te drogen.

img_1331

Ondertussen doe je de ui, look, gember met olie in een wokpan. Als dat begint te kleuren, doe je de kurkuma er bij en ook de noten. Blus dit alles met de mengeling van het water en de azijn.

Als dat kookt, voeg je alle groenten erbij.

Breng op smaak met p en z en ook met suiker.

Laat dat allemaal sudderen tot de groenten beetgaar zijn.

img_1333

Je bakt het vlees, en je kookt de noodles.

je serveert dit alles in een kommetje en werkt dit af met sesamzaadjes en koriander.

Smakelijk!

Met dit eten is die eerste rij minder erg… NOT!

 

Ontbijt

Zabaglione

IMG_1171

Ik kreeg voor mijn kerst een lees/kookboek. ” Ristorante Da Gigino, Food & Family in Sorrento”. Een familieverhaal uit Sorrento. Bijna iedereen leeft daar om en rond het restaurant “Da Gigino”. En iedereen leert er koken van iedereen. Van generatie op generatie, maar in alle richtingen, van oud naar jong en van jong naar oud.

De schrijfster, Saskia Schmitz, is de ex van 1 van de zonen, maar ze heeft haar hart verloren in Sorrento en vooral aan het eten dat daar met zoveel gemak wordt klaargemaakt.

De Italiaanse keuken is, denk ik, de gemakkelijkste die er bestaat. Voor ieder wat wils. Geef toe, pasta gaat er bij elk kind ( en volwassene) zo in, terwijl wij met onze “Brussels Spouts” toch minder sjans hebben. Begrijp mij niet verkeerd, spruiten zijn lekker.

De meestal eenvoudige gerechten krijgen altijd een leuke anekdote, alvorens het recept wordt uitgelegd. ’t Is alsof je er bij bent en dat je iedereen kent. Zo leerde ik Ciro, Tony, Luisa, Anna en Nino kennen. Ik ben er zeker van… als ik ooit in Sorrento kom, ga ik daar zeker langs. Mijn vriendin die het boek voor mij kocht, ging er bijna elke dag eten… goed is goed he. Waarom zou een mens zicht verleggen πŸ™‚

Gisterenmorgen maakte ik al iets wat mijn aandacht trok.

Zabaglione met straffe espresso ( ipv met alcohol)

NODIG

1 eigeel

1 kopje straffe koffie

2 tl suiker

HOE

klop het eigeel tot het begint te schuimen en dan voeg je de suiker toe. Dit moet volgens ” la mamma” met de hand. Je krijgt een mayonaise-achtige massa. Daarbij voeg je beetje bij beetje de koffie bij.

Ideaal bommetje voor ’s morgens.

Smakelijk

 

Geen categorie

Met de trein…

Hoe zalig is het niet om met de kerstdagen eens langs te gaan op de kerstmarkt in Brussel. Ondertussen is dat al een jaarlijkse traditie voor ons.

Maar dit jaar gingen we het eens anders aanpakken. We gaan gewoon met de trein. Ah ja, onze favoriete parking, “den 58” is niet meer en je geraakt daar toch zo moeilijk je auto kwijt.

Ons trein-avontuur begin thuis al. Die uren. Wanneer rijden die treinen? Stappen we op in Buggenhout? Dan moeten we overstappen, of rijden we naar Opwijk? Die trein stopt wel overal, maar dat is een rechtstreekse verbinding. Ok dat doen we.

Om 16u18 is de trein. We vertrekken om 16u thuis. Dat gaat precies toch trager dan normaal. Daar aan t station aangekomen, spring ik al uit de auto om onze tickets te kopen, terwijl Marino de auto parkeert. Precies 2 debielen, wij. We rijden ook eens met de trein.

Allez, toch op tijd aan het perron.

T is koud. Een geluk dat we goed ingeduffeld zijn. We stappen op, installeren ons en plots bekruipt mij zo’n gevoel van stress. De tv’kes duiden aan dat de trein zijn eerstvolgende stop “Aalst” is. πŸ˜‚

Oh nee, we zitten op de verkeerde trein. Shit!

Ja ok, dan stappen we direct af in t volgende station en keren terug of zien daar wel wat we doen.

Nee, we zitten helemaal niet op de verkeerde trein. Er is niet eens een verbinding van Opwijk naar Aalst. Je moet daarvoor via Brussel denk ik zelfs. ( de treinkenners kunnen mij hier wel verbeteren indien nodig).

Goh, we gaan er dus geraken.

Tegen dat we in Brussel aankomen, krijg ik telefoon. Bla bla bla, we stappen af, lopen naar beneden en ik kan er direct geld opzetten dat we NIET in Brussel Centraal zitten. Dat station ken ik nu echt wel van vroeger en dit was het dus niet. Ik zie pijlen naar de trein voor Zaventem, Thalys,… tjonge jonge!πŸ˜‚ De MIDI…

Met twee (!) hebben we dus niet gezien dat we verkeerd afstappen.

Ja, ik weet dan ook nog van vroeger dat gelijk welke trein je dan neemt die stopt in Centraal station, ok is met hetzelfde ticket. Dus… en nu komt de beste… we nemen dan de trein naar Aalst. Die stopt ook in het Centraal station. πŸ˜‚

Ons bezoek aan Brussel kan beginnen.

De koninklijke Sint-Hubertusgalerijen zijn prachtig versierd.

We bezoeken de grote markt. Met de Belgische kerstboom dit jaar.

Gaan toch ook even langs manneke Pis.

We wrijven eens over de arm van Everard t Serclaes voor 1 jaar geluk in de liefde…. (😍😍😍)

We drummen ons door de massa richting Beurs. We drinken in De Cirio een “half en half”. En wandelen door naar de Vismarkt.

Als we langs de grote Chinese supermarkt wandelen moet ik daar naar binnen. Onbegrijpelijk voor velen dat ik daar toch iets nodig kan hebben. πŸ˜‚ Daar hebben ze kroepoek om zelf te maken. En dat wil ik proberen.

Na nog een gluhwein, eten we in onze favoriete tapasbar ( vlakbij de AB, zie eerdere blog) allemaal lekkers en drinken een lekker Rioja erbij.

We stappen terug naar het station, want onze trein terug vertrekt om 22u18. Op het grote bord staat de trein naar Dendermonde aangekondigd om 22u22. Die kleine vertraging kan ons nu echt niet meer van ons stuk brengen.

We zitten lekker warm na te genieten. De conducteur komt langs en neemt onze ticketjes…

” Ja, mevrouw, deze trein stopt niet in Opwijk”

πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚πŸ˜‚

“Maar een geluk, jullie kunnen nog afstappen in Jette om dan over te stappen op de stoptrein.”

We zijn dus in Opwijk geraakt, maar dit was echt wel een blog-waardig verhaal.

Dacht ik zo bij mezelf.